ادامه عکسها وگزارش برنامه در ادامه مطلب

با سروین (S.H.S) بیرون در اصلی کانون پرورش فکری ایستاده‌ایم. می‌گویند فقط با داشتن کارت دعوت اجازه ورود می‌دهند. سروین افسرده است. با اینکه خودم هم از احتمال ورودمان مطمئن نیستم اما مدام دلداری‌اش می‌دهم! تمامی راههای دموکراتیک و مدنی (از جمله گفتمان با خانم مسئول برنامه و نگهبان کانون) برای ورود به سالن بی‌نتیجه مانده است. حتی دعوا با خانم مسئول هم نتیجه‌ای ندارد. نگاهی به دیوارهای کوتاه کانون پرورش فکری می‌کنم. نقشه‌ها شیطانی از ذهنم می‌گذرند! بالاخره مخمان را بکار می‌اندازیم و بطرف پارکینگ مجموعه براه می‌افتیم. اگر بتوانیم وارد پارکینگ بشویم، می‌شود براحتی وارد سالن شد. نگهبان پارکینگ گیر می‌دهند. مجبور می‌شوم دروغ بگویم : اون خانمه گفت خبرنگارها از اینجا بیان !!! نگهبان می‌گوید باید با "اون خانمه" تماس بگیرد. با تلفن ور می‌رود و من در دل به خودم لعنت می‌فرستم. باید می‌گفتم می‌روم به ماشنیم سر بزنم. نگهبان خبر خوشی می‌دهد: تلفن رو برنمی‌دارند. عیبی نداره. بروید داخل !! شاد و شنگول بطرف درب اصلی سالن راه می‌افتیم. وای ... !! اینجا هم کارت دعوتها را کنترل می‌کنند ... فکر اینجایش را نکرده بودیم. هر دو مایوس می‌شویم. یکدفعه می‌بینم سروین نیست ! چشم که باز می‌کنم می‌بینم دارد با حسین محجوب حرف می‌زند. آقای محجوب با عنایت به رفاقت سروین و باران کوثری، بزرگوارنه کارت دعوتشان را به ما می‌دهد و خودشان با هماهنگی با یکی از مسئولین وارد می‌شوند. وارد سالن که می‌شویم از اینکه توانسته‌ایم حال "اون خانمه" را بگیریم خیلی خوشحالیم. انصافا اگر سروین نبود نمی‌توانستم وارد بشوم. خلاصه با کلی انرژی مثبت و روحیه‌ی مضاعف شروع کردم به عکس گرفتن.
نکته 1 : مرسی سروین !
نکته 2 : بعضی‌ها همیشه رفیق نیستند !
نکته 3 : تا حالا اینهمه بازیگر یک جا ندیده بودم !
نکته ۴ : بعد از ورود به سالن از آقای محجوب تشکر کردیم. اما بعد از خاتمه برنامه هرچه دنبالشان گشتیم موفق به پیدا کردنشان نشدیم. اگر کسی اینجا را می‌خواند و به ایشان دسترسی دارد سلام ما را برساند و از جانب ما از ایشان بابت لطفشان تشکر کند. ممنون آقای محجوب.